Liefde van hond gaat via oog

Geschreven door op apr 17, 2015 in Biologie | Laat een reactie achter
Liefde van hond gaat via oog

Bij moeder-baby en baasje-hond zorgt hetzelfde knuffelhormoon voor onderlinge band

Mensen voelen oprechte liefde en vriendschap voor hun hond. Waarom? De dieren winnen onze harten door een krachtig biologisch mechanisme, laten Japanse biologen van de Azabu University in Sagamihara zien. Het hormoon oxytocine speelt hierin de hoofdrol.

Oxytocine is verantwoordelijk voor de binding tussen ouder en kind in verschillende diersoorten, waaronder de mens. Dit ‘knuffelhormoon’ wordt afgegeven in de hersenen en veroorzaakt een gevoel van vertrouwen en verbondenheid. Het is bekend dat een mensenmoeder meer oxytocine aanmaakt in haar hersenen naarmate ze haar kind langer aankijkt. Het proces verloopt in een lus: door moeders verzorging maakt de baby meer oxytocine aan, waardoor hij zich hecht aan zijn moeder. De hechting van de baby stimuleert in de moeder de afgifte van oxytocine, die daardoor weer meer verzorgend gedrag vertoont. In mensen is oogcontact de belangrijkste vorm van communicatie die nodig is voor moederbinding.

Nu blijkt dat oogcontact ook de sociale binding tussen mens en hond tot stand brengt, schrijven de onderzoekers in het wetenschappelijk tijdschrift Science. En ook hier is oxytocine verantwoordelijk: als de afgifte van oxytocine in de hersenen van honden stijgt, zorgt dat voor eenzelfde verhoogde concentratie oxytocine in mensen, en andersom. Dat is interessant, terugkoppeling werkt namelijk alleen als twee individuen elkaars sociale signalen kunnen oppikken. En doorgaans kunnen twee individuen van verschillende soorten dat niet.

Maar de band tussen hond en mens is bijzonder, laat het experiment van de Japanners maar weer eens zien. Ze zetten baasjes en hun honden een half uur samen in een kamer en documenteerden elke interactie tussen de twee, zoals praten, aankijken en aanraken. Van zowel hond als baasje werd voor en na de test wat urine afgenomen om het verschil in de concentratie van oxytocine te meten. In baasjes die het langst oogcontact hadden met hun hond, was de oxytocine in de urine het meest gestegen. Hun kwispelende vrienden plasten op hun beurt ook meer oxytocine.

Oogcontact tussen mens en hond evolueerde waarschijnlijk tijdens de domesticatie van de hond, tienduizenden jaren geleden. Honden hebben deze manier van communiceren in ieder geval niet geërfd van wolven, waar ze van afstammen. Uit een tweede experiment met door de mens opgevoede wolven bleek oogcontact niet van invloed op het oxytocine in zowel wolven als hun baasjes. Wolven gebruiken oogcontact dus niet als vorm van sociale communicatie met mensen. Dat was te verwachten: onderling zien wolven oogcontact als bedreiging en in hun communicatie met mensen vermijden ze het.

Dit nieuwsbericht verscheen 17 april 2015 in Trouw. 

Reageer