Mensen en vogels zijn van elkaar gescheiden door 600 miljoen jaar evolutie. Maar de gelijkenissen tussen vogelzang en menselijke taal en spraak zijn opmerkelijk. Kinderen leren praten op dezelfde manier als zangvogels leren zingen, namelijk door geluidjes van hun ouders na te doen. Wat kan vogelzang ons vandaag de dag vertellen over de biologie van de menselijk

Dat is de centrale vraag in het Engelstalige boek Birdsong, Speech, and Language van neurobioloog Johan Bolhuis en taalwetenschapper Martin Everaert, beiden professor aan de UU. Aan de hand van de nieuwste bevindingen nemen zij je mee op een ontdekkingstocht naar de evolutie van menselijke taal.e taal en spraak?

Je moet er wel even voor gaan zitten. Lezen over neurobiologie, genetische factoren en evolutie vergt concentratie en niet al te veel herrie op de achtergrond. Het boek ter ontspanning openslaan op een rumoerig strand aan de Spaanse costa is daarom misschien wat te veel gevraagd. De stof is pittig. Basiskennis van evolutie en taalontwikkeling is vereist, wil je de dikke pil niet gefrustreerd na een paar pagina’s dichtslaan. Verwacht ook geen plaatjes of foto’s van kleurrijke vogels; wat je krijgt zijn tabellen en grafieken. Het verhaal is puur wetenschappelijk en zo is het ook opgeschreven.
Maar de auteurs behoren tot de besten in hun vakgebied. En wat ze je te vertellen hebben is de moeite waard. Dat moet Noam Chomsky, in Bolhuis’ bewoordingen bij Pauw & Witteman de grootste taalkundige die er is, ook hebben gedacht. Hij vond het werk interessant genoeg om het voorwoord te schrijven waarin hij een bird’s eye view geeft op menselijke taal en evolutie.

Deze boekbespreking verscheen 12 juli op het Digitaal Universiteitsblad DUB.

Reageer